“Çalışmayanlar yok olacak.

Avrupa Ambalaj Atıkları Yönetmeliği’nin (EPR) eli kulağında. Henüz harekete geçmemiş olan inşaat malzemeleri tedarikçileri büyük para cezaları veya en kötü ihtimalle iş kaybı tehdidiyle karşı karşıya. Direktif artık gönüllü değildir ve uymayanlar işlerini kaybetme riskiyle karşı karşıyadır.

Bunlar, Avrupa Yapı Malzemeleri Distribütörleri Birliği (Ufemat) Genel Sekreteri Marnix Van Hoe’nun net sözleri. Nisan ayında yayınlanan PPWR Direktifi, önceki Ambalaj Paketleme Direktifi’nin (PPWD) yerini alacak ve 2026 yılında yürürlüğe girecek. Direktif, yapı malzemeleri tedarik zincirinin tüm bölümleri için geniş kapsamlı etkilere sahip olacak.

Şu andan itibaren Avrupa pazarındaki tüm ambalajlar sürdürülebilirlik, yeniden kullanım ve geri dönüşüm gerekliliklerini net bir şekilde karşılamalıdır. Buna ek olarak, inşaat sektöründeki perakendecileri ve distribütörleri sorumlu taraflar olarak açıkça içeren kapsamlı bir raporlama ve izleme sistemi yürürlüktedir.

Bu sorumluluk, üreticiden toptancıya ve son tüketiciye kadar tüm ambalaj zinciri için geçerlidir. Şirketlerin hangi ambalajı kullandıklarını, hangi malzemelerden yapıldığını, geri dönüştürülüp dönüştürülemeyeceğini ve nereye gittiğini bilmeleri gerekir. Bu sadece kağıtla ilgili değil” diyor Van Hoe. “Şirketlerin neyi paketlediklerini, nereden geldiğini, ne kullandıklarını bilmeleri ve her şeyin kaydını tutmaları gerekiyor. Bu aynı zamanda denetim anlamına da geliyor.”

Bu, yapı malzemeleri sektöründeki birçok şirket için ileriye doğru atılmış büyük bir adımdır. Şimdiye kadar ambalaj, esas olarak çevresel etkisi nedeniyle büyük ilgi görmedi. Ancak bu durum değişmek üzere. Bu büyük bir şey,” diyor Van Hoe. ELVAP Direktifi tüm Üye Devletlerde doğrudan uygulanabilir ve ulusal mevzuata aktarılması gerekmez. Bu da şirketlerin artık farklı yorumların ya da uygulamaların arkasına saklanamayacağı anlamına geliyor. Avrupa Komisyonu bu boşluğu kapatmak için çok çalışıyor. Para cezaları ucuz değildir. Bunlar sadece bir tokat değil, ciddi cezalardır.

İnşaat sektörü şantiyelerde buna şimdiden hazırlanıyor. Çeşitli atık türleri için depolama tesislerinin kurulması artık olağan bir durum. Ancak PPWR daha da ileri gitmektedir. Sistematik raporlama, ayrıştırma ve ambalaj ve malzeme kullanımı hakkında bilgi gerektirir.

Ayrıca daha fazla denetim yapılacaktır. İşletmelerin kurallara uyduklarını kanıtlamaları gerekecek. Müfettişler kurallara uyulup uyulmadığını kontrol edecek ve uymayanlara ağır para cezaları kesilecek. Bunlar bağlayıcı olmayan çevresel hedeflerdir. Denetimler gerçekçidir.

Ancak çoğu zaman bu alanda hala acil önlemler alınmıyor. Hâlâ üreticilerin ve tedarikçilerin ilerlemek istediğini görüyorum. Bir acelecilik olduğu doğru. Üyelerimizi bu konuda bilinçlendirmeye çalışıyoruz. Eğer şimdi harekete geçmezlerse, pazarın dışına itilme riskiyle karşı karşıya kalabilirler.

Wang Hou bunun bir abartı değil, gerçek bir senaryo olduğunu savunuyor. Sürdürülebilirlik ve uyumluluğun giderek daha önemli hale geldiği bir pazarda, yalnızca bu gereklilikleri karşılayan şirketler başarılı olmaya devam edecektir. Hükümetler, inşaat şirketleri ve müşteriler tedarikçilerinden giderek daha fazlasını talep ediyor.

Dolayısıyla işverenlere yönelik meydan okuma açıktır: beklemeyin. Sorumluluklarınızı bilin, varsa kolektif bir programa katılın ve bugünden veri toplamaya başlayın. Ambalajınıza ve zincirdeki rolünüze eleştirel bir gözle bakın ve yeni bir şeffaflık ve hesap verebilirlik çağına hazırlanın. Ya da Van Hoohe’nin uygun bir şekilde ifade ettiği gibi, “Hiçbir şey yapmazsanız, yok olursunuz.”